Síðani parfumufløskur vórðu skaptar, hava tær verið meira enn bara ítøkilig skip til at halda angist; tey hava eisini verið søt skip, sum sameina list, handverk og mentan.
Søga teirra gongur aftur til fornar siðmenningar, tá fornu egyptar brúktu alabastur ella glasfløskur til at goyma dýrabarar parfumuoljur. Hesi skip vóru ofta sniðgivin sum heilag symbol, sum ímyndaðu reinsan og halgidóm í átrúnaðarligum ritualum. Í griksku og rómversku tíðini vaks tilfarið, sum varð nýtt til parfumufløskur, stigvíst víðkað, og framstig í glasblásitøkni gjørdu tað møguligt at fáa eitt breiðari úrval av sniðum, frá einføldum pottum til fløkt relieff, sum hvør sær endurspeglaðu toppin av fagurfrøði og handverki í tíðini.
Í miðaldar Evropa gjørdust parfumufløskur luksuslutir hjá aristokratinum, teirra nýtsla av krystalli og dýrgripum merkti status og raffinering. Í 18. øld byrjaði Frakland gulløldina hjá parfumu, og sniðgeving av parfumufløskum gjørdist listarlig. Jugend gjøgnumsyrgdi tey við natúrligum, flótandi kurvum, meðan Art Deco innførdi eina nútímans fagurfrøði av geometriskum linjum. Hesar fløskurnar eru ikki bert verjar fyri angist men eisini listaverk í eygunum á savnarum. Til dømis ber "Eau de Parfum" fløskan hjá Guerlain, sum er kend fyri sín byzantinska-stíl kristallskulptur, aldargamla arvin hjá merkinum.
Nútímans parfumufløskusnið eru alsamt meira fjølbroytt, har uppgangurin av umhvørvisvinarligum tilfari og minimalisma endurspegla mennandi samtíðarvirði. Men óansæð hvussu teirra formur mennist, so er parfumufløskan framvegis vegamótið millum luktilist og myndafagurfrøði. Gjøgnum gjøgnumskygt glas ella blendandi tilfar materialiserar hon tað óítøkiliga, og umskapar hvørja sprey til eitt miniaturritual. Frá kongligum salongum til nútímans sminkuborð eru parfumufløskur bæði ein útbygging av persónligum smakki og eitt mentanarligt symbol, sum gongur út um tíð og rúm, og stillisliga vísir menniskjans varandi stremban eftir angist.
